Kaleiçi’nde 121 yıllık okul: Savaşta hastane, bugün eğitim yuvası

Bir okul düşünün; önce kız çocuklarının eğitimi için kapılarını açtı, ardından savaş yıllarında hastane olarak hizmet verdi. Antalya Kaleiçi’ndeki Dumlupınar Ortaokulu, 1905’ten bu yana değişen dönemlere rağmen eğitimle bağını koparmayan tarihi yapılardan biri.

Kentteki Rum cemaati tarafından Rum Kız Mektebi adıyla inşa edilen bina, Birinci Dünya Savaşı sırasında hastaneye dönüştürüldü. Okul Müdürü Nahit Yeniçeri’nin aktardığına göre doktor Burhanettin Onat, o dönemde binada ameliyatlar gerçekleştirdi.

Mübadele sonrasında yapı, 1927-1928 eğitim döneminde Ticaret Okulu olarak yeniden kullanıldı. 1929’da önce Mader-i Vatan İlkokulu adını alan okulun ismi aynı yıl Dumlupınar İlkokulu olarak değiştirildi. Kurum, bugün ortaokul olarak eğitim vermeyi sürdürüyor.

Tarihi binada modern eğitim

Adını, 30 Ağustos 1922’de kazanılan Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ne ev sahipliği yapan Dumlupınar’dan alan okul, Kaleiçi Kentsel ve 3. Derece Arkeolojik Sit Alanı içinde 1. Grup yapı olarak tescilli. Tarihi çevrenin eğitim atmosferine de yansıdığını belirten Yeniçeri, okulda haftada 14 saat zorunlu İngilizce ve 2 saat Almanca dersi verildiğini söyledi.

Okul yönetimi akademik başarı kadar öğrencilerin davranışlarına, kıyafetlerine, zaman ve stres yönetimine de önem veriyor. Yeniçeri, geçen yıl okuldan LGS birincisi çıktığını belirterek, öğrencilerin düşünme, analiz etme, yorumlama ve sorgulama becerilerini geliştirmeyi hedeflediklerini ifade etti.

Dumlupınar’ın geçmişi yalnızca binanın duvarlarında değil, mezunlarında da yaşıyor. Aynı aileden üç, hatta dört kuşağın okulda eğitim gördüğü belirtilirken, bazı öğrenciler büyüklerinin de bu sıralarda okuduğunu anlatıyor. Okuldan mezun olan bir öğretmenin annesinin de aynı kurumda eğitim görmesi, okul çevresinde “Dumlupınar ailesi” olarak tanımlanan güçlü bağı ortaya koyuyor.

Geçmişten gelen okul kültürü, modern ve teknolojik uygulamalarla birlikte yürütülüyor. Tarihi bir binada sürdürülen eğitimde milli ve manevi değerlerin korunması, teknolojinin ise yararlı biçimde kullanılması amaçlanıyor.